آيينه پرسيد که چرا دير کرده است نکند دل ديگري او را سير کرده       خنديدم و گفتم:

 او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تأخير کرده

 گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده

. خنديد به سادگيم آيينه و گفت احساس پاک تو را زنجير کرده

 گفتم از عشق من چنين سخن مگوي گفت خوابي سال‌ها دير کرده 

در آيينه به خود نگاه مي‌کنم ـ آه! عشق تو عجيب مرا پير کرده

 راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده 

سلام

   

هیسسس!! فقط یه سوال؟

فقط یه سوال؟

 

هیچ وقت شده؟ از خستگی چنانی بی هوش بشین  که نای بیدار شدن نداشته باشین!!

هیچ وقت شده؟ جوک تعریف کنید بعد از خنده ی همه شما دلتون بخواد بزنید زیره گریه!!

شده نا شکری کنید؟!!

شده؟ یه جا گیر کنید بعد از فرار دوباره  گیر بیوفتین!!

شده ؟یه پارچ آبو سر بکشین. همه فک کنن که چقد تشنه بودین!!

اما خودتون بدونید که از تشنگی نبوده!!!

شده؟ هر چی داد بزنید صداتون از توی گلو در نیاد!!!

شده ؟بخواین چنتا فحش بدین اما نزاکت نذاره!!!

شده؟ توی بارون زمستون از خیس شدن مفصل مریض بشین اما! بازم توی تابستون همون اتفاق بیوفته؟ اما نه زیر بارون!

شده؟ دلتون برای یه مهربونتون تنگ شده باشه؟اما مهربون دیگه مهربون نباشه!!!

شده از انتظار خسته بشین؟!!

شده دلتون بخواد یهو در خونرو باز کنید یهو فرار کنید؟!!

شده دلتون بخواد یه  تی ان تی توی اتاقتون بترکونید؟!!

شده دیونه بشین؟؟!!

 

 

خوب که چی؟ شده که شده؟!!

اصلا به من چه؟؟؟

 

 

چرا داری اینارو به من میگی؟؟؟؟؟؟

 

 

سلام ای آدم های خوش قلب اما در ظاهر نا مهربان.

حیف است که من دیگر آن کودک ۸ ساله نیستم که با همه ی شما قهر کنم

افسوس  که حالا می دانم چیزی با قهر کردن درست نمی شود !

افسوس  زخم هایی را که بر دلم گذاشته اید گاهی سر باز می کنند

و حیف که نمی توانم انها را مرهم کنم

با آنها خو گرفته ام ...                اما 

ای ادمها ــــ   چرا انسانیت را از یاد برده ایم؟

همه ی شما را دوست دارم

چون در باطن خوش قلب هستید

من گلایه ای ندارم

اما تازه می فهمم که

 آن کودک ۸ ساله با قهر کردن از ما درخواستی داشته

خسته ام و با تو حرفها دارم

مرا بگیر

و تا کمی بیشتر از بالای ابر ها ببر

اشک های من همه در زندان چشم محکومند به حبس ابد

عمرشان به پایان نرسد ؟!

سالهاست که گونه های من طعم باران را نچشیده اند

پرور دگارم

مرا تا بالای ابرها ببر

 انجا مرا با ذغال نگاهت نسوزان!!

به روح خسته ام و  به قلب شکسته ام جانی دوباره ببخش

می دانم که می دانی فرصت ها هر چقدر هم که زیاد.  باز هم برای به تو رسیدن کم است

پروردگارم

مرا به بالای ابر ها ببر

 تا انجا باران را ببینم

وسکوت ارامش را بشنوم

 

دختر چشم‌ بادامي‌ آويزي‌ از ماهي‌ بر گردنش‌ داشت‌. ماهي‌ زنده‌ در محفظه‌اي‌ كوچك‌ و پلاستيكي‌ به‌شكل‌ قلب‌ اسير بود و با اكسيژن‌ فشرده‌ فقط سه‌ ماه‌ فرصت‌ زندگي‌ داشت‌. او از ميان‌ آب‌ها آمده‌ بود تادخترك‌ چيني‌ براي‌ نود روز سعادتمندتر زندگي‌ كند€ >يوي‌< يا ماهي‌ با خودش‌ خوشبختي‌ آورده‌ بود و>ليانو< مخترع‌ گردنبند به‌ بهاي‌ بدبختي‌ و مرگ‌ او چنين‌ چيزي‌ را باعث‌ شده‌ بود.

    دريا اما ماهي‌ هايش‌ را شمرد. يك‌ >يوي‌< كم‌ شده‌ بود. خدا طغيان‌ را به‌ آب‌ آموخت‌ تا گاهي‌ عدالت‌ رابه‌ آدمي‌ متذكر شود. اينكه‌ حرص‌ تاوان‌ دارد و زيبايي‌ عدالت‌ مي‌طلبد.

    آدم‌هايي‌ هستند كه‌ كارشان‌ بررسي‌ علل‌ حوادث‌ غيرمترقبه‌ طبيعي‌ از جمله‌ درياهاست‌. آن‌ها باعينك‌هاي‌ ته‌ استكاني‌ و كتاب‌هاي‌ قطور و دستگاه‌هاي‌ مجهز سال‌هاست‌ كه‌ مشغول‌ به‌ كارند، بي‌آنكه‌ماهي‌ و آب‌ را بفهمند. آن‌ها فرياد صدف‌ را هرگز نمي‌شنوند. صدفي‌ بارها فرياد زد: >مرواريد نزد من‌است‌. بيا براي‌ تو. به‌ ماهي‌ كوچك‌ كاري‌ نداشته‌ باش‌. اما >ليانو< هرگز صدايش‌ را نشنيد. درست‌ مثل‌دانشمندي‌ كه‌ هيچ‌ وقت‌ اشك‌ ماهي‌ها را نديد و اخم‌ اقيانوس‌ را باور نكرد. او خودش‌ را عقل‌ كل‌مي‌داند و مي‌خواهد هر چيزي‌ را توجيه‌ علمي‌ كند. او نمي‌فهمد كه‌ فرشته‌ نگهدارنده‌ باد دوست‌درياست‌

 

. و اگر كسي‌ حق‌ ماهي‌ها را پايمال‌ كند، آن‌ها تاوانش‌ را به‌ زبان‌ سيل‌ و سونامي‌ به‌ آدم‌ها يادآورخواهند شد

 روزه های سکوتم را می شکنم و به تو ثابت میکنم اشکهایم را

غمها یت را با من تقسیم می کنی؟

تا من عشقم را به تو بدهم

تا غمها را از یاد ببرم

و اراجیف مغزم را برایت بخوانم!!!

تا غم هایت را جبران کنم

ای کاش فرصتی باقی باشد.

تا روزها برایت ترانه بخوانم

و شبها با دست خودم تورا به لا لا ایه رویا بسپارم...

بهتر از هر کس میدانم که غبار غربت را احساس می کنی.غبار غم و خستگی یک عمر زندگی

وقت رفتن است.از دیارغربت به سوی غم!    بازهم؟

نه .

 جانم!وقت عشقست وقت سر سپردگی

ترسها را از دلت پاک کن         تو در نور خدا گام بر میداری!

از نو!   شروع کن

خستگی هایت به پایان می رسد

غمهای  آن دل پاک را  بنویس

 و گذشته ها را فراموش کن

از نو !  شروع کن

همه جای دنیا همینطور است

راهی برای رهایی از گذشته ها نیست.؟!

همه جا همرات هستند

راهش سفر به سوی ابتداست

او راهش را می داند

اوست که :

سال های ملخ خورده را باز می گرداند

سردی نگاه تو گاهی زخمی بر دلم می گذارد

نگاه سردتو بهتر از هر نگاه گرم و فرینده ی این ادمهاست

چه سخت است که گاهی هزاران تکه ی قلبم را احساس می کنم